gedichten - de weerman één

de weerman één

de weerman van de nieuwe tijd
hij wijst, gebaart, is erg modern
zwaait hevig met zijn armen
spreekt heel gevat in populaire zinnen
en legt ons uit met onvervaard erbarmen
zo zit dat met het weer, zo gaat het met de wolken
kijk dit is een depressie, het lijkt een simpel lessie

de weerman van de nieuwe tijd
kijkt met precies de juiste blik
en soms, dan kijkt ie heel erg onverschrokken
brutaal bij ons de kamer in
wie zegt dat dat niet kan, die kon wel jokken

maar waar ik mij de laatste tijd
met heel m'n lichaam vol van nijd
verschrikkelijk aan erger:
waar ik gewoon witheet van wordt
en soms, soms nog veel erger

dat is dat elke weerman van de nieuwe tijd
een groot genoegen lijkt te scheppen
om alvast fijntjes van te voren
geheel verhult in al zijn ronde zinnen
zijn hoogstpersoonlijk woord te laten horen

al is het negen weken droog en heel de wereld snakt naar water,
wat jammer dat er regen komt, dat geeft toch wel een kater
maar morgen komt gelukkig weer de zon
alsof ik zelf geen mening maken kon

* * *