rss website
fotoapparatuur
Analoge Pentax MX body met lenzen, teleconverter en macro-tussenringen.
Overzicht van gebruikte apparatuur:
Digitaal:
Olympus digitale spiegelreflexcamera E620 met 12 Megapixel beeldchip
Olympus digitale spiegelreflexcamera E510 met 10 Megapixel beeldchip
Panasonic FZ50 compactcamera met Leica Superzoomlens en 10 Megapixel beeldchip
Olympus C4000 Zoom digitale compactcamera met 4 Megapixel beeldchip
Digitaal lenzen:
ZUIKO DIGITAL 14-54mm 1:2.8-3.5
ZUIKO DIGITAL 50-200mm 1:2.8-3.5
ED 14-42mm 1:3.5-5.6 (kitlens)
ED 40-150mm 1:4.0-5.6 (kitlens)
Macro voorzetlenzen (achromaten):
Canon close-up 500D (2 diopter)
Raynox DCR 150 (4,8 diopter)
Raynox DCR 250 (8 diopter)
Statieven:
Velbon Ultra Maxi F
Benbo Trekker met Benbo balhoofd
Flitser:
Pentax AF280T dedicated flitser, omgebouwd voor handmatige fijninstelling
Analoog:
Pentax MX volmechanische spiegelreflexcamera
Pentax ME-super halfautomatische spiegelreflexcamera
Pentax ME halfautomatische spiegelreflexcamera
Canonet 28 kleinbeeldcamera
Pentax lenzen (vast brandpunt):
Pentax-M 28 mm 1:2.8
Pentax-M 50 mm 1:1.4
Pentax 135 mm 1:2.5
Pentax-M 200 mm 1:4
Pentax macro tussenringen 25, 19 en 11 mm
Panagor auto teleconverter 2x
Mijn eerste camera was een afdankertje van mijn vader, zonder filmpje. Misschien heeft deze camera me wel de belangrijkste beginselen van de fotografie bijgebracht: kijken, kijken en nog eens kijken en natuurlijk het gebruiken van je verbeelding. Daar is geen filmpje voor nodig.
In mijn eerste camera mét filmpje gebruikte ik van begin af aan diafilm. De tweedehands Canon Canonet 28 was in eerste instantie bedoeld om landschappen vast te leggen tijdens mijn fietsvakantie's maar werd later thuis ook veel gebruikt. Dat was 'de stad' toen ik in Rotterdam woonde en werd boerenland toen ik in de buurt van Steenwijk terecht kwam.
Een tweedehands Pentax spiegelreflexcamera met diverse lenzen opende een nieuwe wereld. De betere beeldkwaliteit was natuurlijk een genot maar vooral aan de uitgebreide mogelijkheden met lenzen, converters en tussenringen heb ik veel plezier beleefd. Met name de bijzondere sprookjeswereld die ik via macrofotografie ontdekte intrigeert me nog steeds mateloos.
In korte tijd heb ik met verschillende ME body's van Pentax gewerkt en daarna heb ik vooral gefotografeerd met de volmechanische Pentax MX. Vooral aan die laatste camera heb ik goede herinneringen hoewel het volledig handmatig werken me lang niet altijd even makkelijk afging.
Na enige aarzeling heb ik in 2003 de toen nog vrij kostbare overstap gemaakt in het digitale tijdperk: een digitale compactcamera van Olympus, de C4000 met een zoomlens van 32-94 mm (35 mm equivalent). De beeldkwaliteit was minder dan van mijn oude spiegelreflexcamera maar het gemak en de mogelijkheid van beeldcontrole ter plekke was zo groot en voegde voor mij zoveel aan het fotograferen toe dat ik geen ander toestel meer gebruikt heb.
Na enkele plezierige en leerzame fotojaren liep ik tegen beperkingen aan en was het de hoogste tijd voor een toestel met meer technische en creatieve mogelijkheden. In de Panasonic FZ50 vond ik een prima opvolger. De vaste superzoomlens van Leica (35-420 mm) heeft een zeer goede beeldkwaliteit en uitmuntende beeldstabilisatie.
Samen met de hoogwaardige achromatische voorzetlenzen van Raynox (DCR 150 en DCR 250) vormt de Panasonic FZ50 een prettig werkende macrouitrusting die een indrukwekkende scherpte en kleurreproductie geeft. Een aanrader voor wie de eerste stappen op macrogebied wil maken. Van dit toestel heb ik veel plezier gehad maar door technische problemen en teleurstellende service van Panasonic Nederland moest de camera binnen een jaar vervangen worden.
Hierdoor maakte ik sneller dan verwacht de overstap naar mijn eerste digitale spiegelreflexcamera, een Olympus E510. Een weloverwogen keuze voor een compact camerahuis van een merk dat geroemd wordt om zijn natuurgetrouwe kleurreproductie en om de goede prijs-kwaliteitsverhouding van het lenzenassortiment.
De E510 kreeg na enige tijd gezelschap van een Olympus E620 zodat ik onderweg geen lenzen meer hoef te wisselen en ook in wat lastiger omstandigheden gewoon kan doorwerken. Met name het draaibare LCD-scherm van de E620 is een aanwinst.
Een degelijk engels statief (Benbo Trekker) met balhoofd vond ik in de praktijk erg omslachtig in gebruik, dit is vervangen door een lichtgewicht model van Velbon, de Ultra Maxi F. De middenzuil hiervan is eigenlijk te fragiel maar verder is het een licht, praktisch en handelbaar statiefje dat ook voor laag close-up en macrowerk zeer geschikt is.
Vooral bij het fotograferen van insecten maak ik veel gebruik van een omgebouwde Pentax opzetflitser met een zelf ontworpen diffusiescherm om zachtere schaduwen te krijgen. Veel macrofoto's laten zich het beste met alleen daglicht maken, maar bij het fotograferen van insecten geeft het gebruik van goed gecontroleerd flitslicht vaak betere resultaten.